خدا کند که تو هرگز شبیه مانشوی * زهراضیایی*
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
کم زمزمه کن طبعِ نفسگیر ، غمم راتا کی بزنم در دل پر خون قلمم رابگذار به حالِ دلِ خود،اشک بریزمتا بلکه بشویم هوسِ بیش وکمم رادر حالِ فرو ریختنم ، خانه ات آبادکم زلزله شو ارگِ بمِ زیر و بمم راپروانه صف
برچسب:
نویسنده: ابوالفضل جعفری‌نژاد
تا کنون پیوند،دریا را به دریا دیده ای!جزر و مد عشق را این قدر زیبا دیده ایخواب دیدم یک بغل گل ،هدیه آوردی ولی چشم هایت داد می زد : باز رؤیا دیده ایعشق آوردی و با لبخند گفتی : نازنین ! چارباغت را به ا
برچسب:
نویسنده: ابوالفضل جعفری‌نژاد
تو را دنیا نمی خواهم که بی اندازه نامردیچه بیرحمانه دنیای مرا مرداب غم کردی!شدم کوهی صبور از دردهای سخت وسنگینتولی در اوج نامردی مرا از پا در آوردیخدا را شکرمی گویم که دیگر از تو دل کندم در این زندا
برچسب:
نویسنده: ابوالفضل جعفری‌نژاد
تصور کن در این دنیا مرا زیبا نمی دیدی!مرا از شاخه ی تنهاترین گلها نمی چیدیتصور کن که با چشمان من نجوا نمی کردیچه میکردی تو با تنهاییت در اوج نومیدیچه سوت و کورمی شد زندگانی بی چراغ عشقچه خوشحالم دلم
برچسب:
نویسنده: ابوالفضل جعفری‌نژاد
در ماجرای عشق تو ناکام اگر شدمشکر خدا در آتش خود پخته تر شدمروزی که چشمهای تو دیگر مرا ندید در عمق دردهای جهان غوطه ور شدمبارفتنت تمام خودم را قدم زدمبعد از تو تازه از دل خود باخبر شدمپرسیدم از خود
برچسب:
نویسنده: ابوالفضل جعفری‌نژاد
مثل خورشید که می سوزد و می خندد سرخ
دلم از درد برافروزد و می خندد سرخ
گرچه صد پاره شد از خشم تو این پرده شرم
چشم در چشم تو می دوزد و می خندد سرخ
شبنمی بود که خاموش به خورشید رسید
دل به دریای هیاهو زد و می خندد سرخ
بعد عمری که به او درس تعقل دادم
تازه دیوانگی آموزد و می خندد سرخ
عشق , آبی ست که سوزنده تر ازآتش ماست
عاشق آن است که می سوزد و می خندد سرخ
#زهراضیایی
برچسب:
نویسنده: ابوالفضل جعفری‌نژاد
گفته بودم که کنارِ همه تنها هستمآمدی ، ماندی و گفتی که من اما هستمروز اول به تو آئینِ دلم را گفتمکه اگر باشی من تا ته دنیا هستمنرم گفتی: نروم ، تازه تو را یافته امباغ زیبای ترا اهل تماشا هستممرده بو
برچسب:
نویسنده: ابوالفضل جعفری‌نژاد
هم " دوستت دارم " برایم ،شعر بافی نیستهم دربیان عشق من این جمله کافی نیستدرگیر ِ این عشقم من و خود را نمی بینمقانون دل این است و تاوان گزافی نیستگاهی چنان سر در گمم در خود که باور کنانگار تار و پود ج
برچسب:
نویسنده: ابوالفضل جعفری‌نژاد
موج برداشته دریای دلم ، می شکنم
باید اینبار به تو حرف دلم را بزنم
باید اقرار کنم مهرتو در جان من است
آن که جانش به وفای تو گره خورده منم
لب فروبسته ، نگفتم که تو در این همه سال
شده بودی نفسم ، هستیِ من ،جان و تنم
باتو ای ماه ، چه شبها که سفر داشته ام
من در آغوش تو در فکر شکوفا شدنم
مستم از بوی دلاویز تو تا آخر عمر
گویی آمیخته با عطرتنت پیرهنم
توعزیزی ،توعزیزی ،توعزیزی،توعزیز
وَ محال است که ازعشق تو من دل بکنم
#زهراضیایی بروجنی
برچسب:
نویسنده: ابوالفضل جعفری‌نژاد
خمیده ام زیربارعشقی که ازدل من خبر نداردبه خاک مرگم نشانده اما در او نگاهم اثرنداردخبر ندارد که شاعری از دیار زاینده رود هردمدلش پر ازشعر عاشقانه ولی سرش شور وشرنداردنه آب می خواهم ونه دانه،درآرزوی ف
برچسب:
نویسنده: ابوالفضل جعفری‌نژاد